Trabzonspor'un Sancılı Doğumu: Sinema Salonları, Sessiz Yürüyüş ve 11.40'taki Müjde
2 Ağustos 1967'de 3 saat 40 dakikalık toplantı, 500 kişinin beklediği vilayet önü ve Vali Kayacan'ın havaya kalkan eli. Trabzonspor'un birleşme hikâyesi, resmi tarihin yazmadıklarıyla.
Manchester United ile Manchester City’nin birleştiğini düşünün. 1967 Trabzon’unda İdmanocağı ile İdmangücü’nün birleşmesi, o kadar zordu. 1920’lerden beri birbirine bilenmiş iki camia, aynı renk altında toplanacaktı. Olmadı, olmadı… Sonunda devlet ültimatom verdi, şehir sessiz yürüyüş yaptı, vali elini havaya kaldırdı.
Önce kırmızı-beyaz bir Trabzonspor vardı
Az bilinen gerçek: bordo-mavili kulüpten önce, kırmızı-beyaz bir “Trabzonspor” vardı. İdmanocağı birleşmeye yanaşmayınca 1966’da İdmangücü, Martıspor ve Karadenizgücü kırmızı-beyaz renklerle “Trabzonspor Gençlik Kulübü”nü kurdu; başkan Ali Osman Ulusoy’du, 1966-67’de 2. Lig’de oynadı. Ama İdmanocağı Danıştay’a gitti, yürütmeyi durdurma kararı çıkardı. Şehri temsil iddiası mahkemelik olmuştu.
Ankara’dan gelen telgraf
Düğümü çözen, Beden Terbiyesi Genel Müdürü Ulvi Yenal’ın restiydi: İdmanocağı ve İdmangücü birleşmezse Trabzon’dan hiçbir takım 2. Lig’e alınmayacaktı. Yenal’ın formülü de hazırdı: mevcut Trabzonspor feshedilecek, İdmangücü adını alacak, sonra İdmanocağı ile birleşilecek. Süre: 29 Temmuz 1967’ye kadar. Olmadı — ama şok etkisi oldu.
Ali Osman Ulusoy yıllar sonra anlatacaktı: “Trabzon’da 3-4 sinema vardı. Biz aynı gün bir yerde toplantı yapıyoruz, onlar ayrı yerde. 2 bin kişilik salonlar almıyor, sokaklarda insanlar dinliyor.” Sinema salonlarından taşan toplantılar, Ankara’da bakanlık koridorlarında 13 günlük mesai, Vali’nin evinde sabah ezanına kadar süren pazarlıklar…
2 Ağustos 1967, saat 11.40
Kuruluş toplantısı sabah 8’de başladı, 3 saat 40 dakika sürdü. Saat 11.40’ta Vali Celal Kayacan elini havaya kaldırdı: “Birleşme oldu.” Yanına Rıfat Dedeoğlu’nu (İdmanocağı başkanı) ve Ruhan Öngür’ü alıp vilayet önünde bekleyen 500 kişiye müjdeyi verdi. Büyük alkış koptu.
Niş detaylar:
- 30 Temmuz’da sezon açılışı yapılmıştı: Birleşmeden üç gün önce taraftarın önüne çıkan takımın renkleri hâlâ kırmızı-beyazdı. Bordo-maviye sonra karar verildi; ilk tüzük “koyu bordo ve açık mavi” yazdı.
- Basın ikiye bölünmüştü: İdmanocağı yöneticisi Ziyad Nemli’nin Yenigün’ü birleşmeye karşıydı; Sabah Postası ve Son Haber hararetle destekliyordu. 3 Ağustos’ta Yenigün buruk manşetle çıktı — ama günler içinde sevince ortak oldu.
- Başkanlık paylaşımı: Ali Osman Ulusoy başkan oldu; 1970’te bırakınca Rıfat Dedeoğlu geldi.
- İlk hoca hikâyesi: Trabzon Lisesi’nde günde 6 saat derse giren Hayri Gür, Ulusoy’un ısrarını önce reddetti. Vali araya girdi, derslerini yarıya indirdi, hafta sonlarını boşalttı. Gür tek şart koştu: yalnızca bir yıl.
Birleşenler: İdmanocağı, İdmangücü, Karadenizgücü ve Martıspor. Hedef, 6 Ağustos’ta Sabah Postası’ndaki demecin ilk cümlesiydi: “En kısa zamanda birinci lige yükselmek.” Yedi yıl sonra fazlasını yapacaklardı.


