Alanyaspor 0-2 Trabzonspor: Sağ koridor maçı kazandırdı, ikinci yarı başka bir soru bıraktı

8 Kasım 2026 · Süper Lig, 11. hafta · Alanya Oba Stadyumu

Trabzonspor, Alanya’da iki golü de ilk 34 dakikada buldu; birini sağ beki Wagner Pina, diğerini sağ kanattaki Mohamed Salah attı. İlk golde Chibuike Nwaiwu’nun uzun pası, ikincide Ernest Muçi ve Paul Onuachu’nun bağlantısı vardı. Thomas Reis’in takımı deplasmandan 2-0’lık galibiyet ve ligde üst üste altıncı zaferle ayrıldı. Fakat aynı karşılaşmanın ikinci yarısı, skor tabelasının tek başına anlatmadığı bir ayrıntı taşıyor: Trabzonspor üretkenliğini koruyamadığı bölümde rakibine ciddi fırsatlar verdi.

Maç önü analizimizde üç mesele öne çıkmıştı: Alanyaspor’un üç stoperli düzenine karşı kenarların kullanımı, Onuachu’nun bağlantı rolü ve eksik orta saha oyuncuları nedeniyle geriden çıkışın nasıl kurulacağı. Sahadaki cevapların ilki netti; diğer ikisi ise galibiyeti daha dikkatli okumayı gerektiriyor.

Pina’nın koşusu, üç stoperli savunmaya sorulmuş doğrudan bir soruydu

João Pereira, Alanyaspor’u üç stoperle başlattı: Nuno Lima, Bedirhan Özyurt ve Fidan Aliti. Sağda Florent Hadërgjonaj, solda Yusuf Özdemir vardı. Maç önünde ele aldığımız olasılığın aksine Ruan sol kanat beki değil, Arda Usluoğlu’nun arkasındaki hücum hattında görev aldı. Dolayısıyla sağ koridorun çözümünü basit bir “Salah, Ruan’ı geçti” hikâyesine indirgemek doğru olmaz.

17. dakikada golü getiren hareket, Salah’ın bire birinden de çıkmadı. Nwaiwu geriden uzun oynadı; Pina, savunma arkasına zamanında koşup ceza sahasının sağ çaprazından bitirdi. Bu pozisyonun önemli yanı, bir sağ bekin hücum genişliğini yalnızca çizgide pas alarak değil, savunma arkasına koşarak da tehdit edebilmesiydi. Alanyaspor’un üç stoperle başlamak istemesi, çizgi gerisine atılan topu otomatik olarak güvenceye almıyordu.

Pina’nın bitiriciliği skoru değiştirdi ama asıl dikkat çekici karar Nwaiwu’nun ilk pasıydı. Freiburg karşısında ilk baskıyı aşamayan Trabzonspor’un, Alanya’da her hücumu kısa paslarla kurmakta ısrar etmemesi değerliydi. Buradan geriden çıkış sorununun tamamen çözüldüğü sonucu çıkmaz; yalnızca bu golde ilk hattı uzun bir pasla aşmanın işe yaradığını biliyoruz. TELE SKOR verisinde Trabzonspor’un 606 pasının 60’ı uzun pas, bunların 38’i isabetli. Dolayısıyla Nwaiwu’nun gol pası, bütün oyunu uzun topa dönüştürmeden de geriye koşu tehdidi yaratılabileceğini gösteren somut bir örnek.

Muçi–Onuachu–Salah: Aynı tarafın ikinci, farklı çözümü

İlk yarının bir diğer belirgin sahnesi 22. dakikada yaşandı. Muçi orta alanda topu kazandı, savunma arkasına kaçan Salah’ı gördü. Salah kaleci Paulo Victor’la karşı karşıya kaldı; golü bulamadı. Bu fırsat, Trabzonspor’un yalnızca yerleşik hücumda çizgiyi kullanmadığını, top kazanımını da hızla derinliğe taşıyabildiğini gösterdi.

34. dakikadaki ikinci gol ise başka türlü başladı. Muçi, rakip yarı sahasında Onuachu’ya ara pası verdi. Nijeryalı santrfor topu sağdan hareketlenen Salah’a aktardı; Salah farkı ikiye çıkardı. Burada Onuachu’nun katkısı bir orta bekleyip kafa vurmak değil, hücumun yönünü ve zamanlamasını belirleyen ara bağlantıyı sağlamaktı. Maç önünde özellikle aradığımız rol tam olarak buydu.

Üstelik iki golün sağ tarafta sonlanması, aynı gol planının iki kez tekrarlandığı anlamına gelmiyor. İlkinde stoperden gelen uzun top ve bekin koşusu, ikincisinde Muçi’nin merkezdeki pası, Onuachu’nun aktarımı ve Salah’ın bitirişi vardı. Trabzonspor için olumlu işaret, aynı bölgeyi farklı başlangıçlarla tehdit edebilmesiydi. Rakip açısından sorun ise topun nereye gideceğini bilmenin o topa zamanında müdahale etmeye yetmemesiydi.

Pereira’nın savunma düzeni tümüyle çökmüş değildi. Alanyaspor 31. dakikada Hadërgjonaj’ın sağdan ortasında Arda Usluoğlu ve Ui-jo Hwang ile altıpas çevresinde fırsat buldu, ancak iki oyuncu da topa dokunamadı. Bu sahne, 2-0’lık devre skorunu Trabzonspor’un rakibine hiçbir hücum yolu bırakmadığı biçiminde yorumlamayı engelliyor.

İlk yarı baskınlık, ikinci yarı fırsatların yön değiştirmesi

İki devreyi ayırınca maçın asıl gerilimi ortaya çıkıyor. TELE SKOR’un maç verisine göre ilk yarıda Trabzonspor 15 şutla 1,95 beklenen gol (xG) üretti; Alanyaspor dört şutla 0,64 xG’de kaldı. İkinci yarıdaysa tablo tersine döndü: Alanyaspor 10 şutta 1,48 xG, Trabzonspor altı şutta 0,72 xG buldu. Bu sayılar ayrı devrelere ait; maç geneliyle karıştırılmamalı. Aynı sağlayıcının toplamı Trabzonspor lehine 21–14 şut ve 2,67–2,12 xG.

Bu ayrım önemli, çünkü iki farklı oyunu tek bir “rahat galibiyet” cümlesine sıkıştırmak kolay. Trabzonspor devreye iki farklı gol organizasyonu ve belirgin hücum üstünlüğüyle girdi. Sonraki 45 dakikada ise skor avantajını korusa da ürettiği fırsatların miktarı ve kalitesi azaldı. Topa sahip olma oranının maç genelinde yüzde 62 olması, ikinci yarıda rakibin daha tehlikeli fırsatlar yarattığı gerçeğini değiştirmiyor.

Yine de bu değişimi yalnızca “Trabzonspor geri çekildi” diye açıklamak eksik kalır. İki gol gerideki Alanyaspor’un daha fazla risk alması, maçın durumuyla uyumlu bir ihtimal. Fakat hangi dakikada hangi oyuncunun hangi baskı görevini değiştirdiğini, erişilebilir olay kayıtları göstermiyor. Kesin olan, ikinci yarıda şut ve xG dengesinin Alanyaspor lehine dönmesi; bunun sahadaki her nedenini tek bir taktik etiketle açıklamak değil.

Trabzonspor ikinci yarıda tamamen durmadı. 58. dakikada Saviolo’nun soldan başlattığı atak Muçi üzerinden Salah’a ulaştı; Salah ceza sahası dışından az farkla auta vurdu. 74. dakikada Cabral’ın soldan ortasında arka direkteki Onuachu topu dışarı gönderdi. Bu iki pozisyon, rakibin daha fazla fırsat bulduğu devrede de Trabzonspor’un farklı yönlerden tehdit üretebildiğini gösteriyor. Fakat ilk yarıdaki süreklilikle aynı düzeyde değildi.

Onana’nın kurtarışı ve direk: Sıfır gol, sıfır tehdit demek değil

85. dakikada Aliti’nin soldan ceza sahasına gönderdiği topu Cabral kafayla uzaklaştırmak istedi. Top Omar Ben Ali’nin önüne düştü; altıpas içindeki vuruşta André Onana gole izin vermedi. 90+2’de ise Hadërgjonaj’ın sol iç koridordan kullandığı serbest vuruşa yine Omar Ben Ali dokundu; top yan direkten döndü. Aliti’nin devam vuruşu da auta çıktı. Bu iki hücumun ilki ceza sahası içindeki uzaklaştırma sorunu, ikincisi duran toptu. İkisini birden “geçiş hücumunda yakalanmak” diye nitelemek yanlış olur.

Kalecinin bir kritik kurtarış yapması ve direğin devreye girmesi, savunmanın bütün 90 dakika boyunca güvenli kaldığını söylemeyi zorlaştırıyor. FotMob maç toplamında Trabzonspor için 2,61, Alanyaspor için 2,04 xG kaydediyor. Yukarıdaki devrelik verilerin kaynağı TELE SKOR ve iki sağlayıcının toplamları birbiriyle karıştırılmamalı. xG gerçek skor değil, fırsat kalitesinin model temelli tahminidir. Buradaki değeri, Trabzonspor’un kalesini gole kapatmasını savunma kusursuzluğuyla karıştırmamızı önlemesi.

Maç önü yazısındaki en büyük uyarılardan biri, hücum sonrasında merkez güvenliğinin korunmasıydı. Alanya’da bunu kesin olarak sınayabileceğimiz bütün geçiş pozisyonlarının görüntüsü elimizde yok. Dolayısıyla sorun diye işaret edilebilecek alanı daraltmak daha doğru: ikinci yarıda fırsat verme sıklığı arttı; özellikle ceza sahası içindeki ikinci top ve duran top savunması, maçın son bölümünde Trabzonspor’u kurtarışa ve şansa ihtiyaç duyar hâle getirdi.

Reis’in kadro tercihi neden önemliydi?

Trabzonspor, Batagov, Okay Yokuşlu ve Folcarelli’nin de aralarında bulunduğu önemli eksiklerle Alanya’ya gitti. Reis, merkezde Fabinho ve Ozan Tufan’ı, savunmada Nwaiwu–Savić ikilisini, sol bekte Cabral’ı kullandı. Ozan’ın 69. dakikada yerini Melih Kabasakal’a bırakması, maç önünde tartıştığımız orta saha seçeneklerinden birinin sahada nasıl uygulandığını gösterdi; fakat sonraki fırsatları tek başına bu değişikliğe bağlayacak veri yok.

Nwaiwu’nun ilk gole asist yapan pası, Muçi’nin bir pozisyonda top kazanıp diğerinde gol başlangıcını oluşturması ve Onuachu’nun Salah’a aktardığı top, Reis’in farklı oyuncu profillerinden farklı faydalar alabildiğini gösteriyor. Pina yalnızca savunmacı, Onuachu yalnızca bitirici, Muçi yalnızca son vuruş oyuncusu olarak kalmadı. Maçın hücum açısından en güçlü tarafı bu rol çeşitliliğiydi.

Trabzonspor 25 puana yükselerek milli araya ikinci sırada girdi ve Reis yönetiminde ligde altıda altı yaptı. Alanya galibiyetini değerli kılan şey, eksik kadroyla ve zorlu deplasman geçmişine rağmen erken dönemde doğru hücum kararları üretebilmesiydi. Bir sonraki gelişim basamağıysa başka: ilk yarıda rakibin savunma yapısını çözen takım, ikinci yarıda aynı maçın tehlike dengesini de yönetebilmeli. Alanya’daki üç puan tamam; analizden kalan asıl görev bu.